Een overweldigend grid van TL-lampen beheerst de scène. In een strak kader van gelijkvormige vierkanten hangt het zachtjes opgloeiend boven het speelvlak. Te groot lijkt het voor de beschikbare ruimte. Te aanwezig om te negeren. Langzaam begint zich een patroon te ontwikkelen. Lampen flikkeren aan en uit. Steeds sneller, tot zich een logica in het lichtspel ontwikkelt die bijna organisch lijkt. De strenge formaliteit verdwijnt, en maakt plaats voor een visceraal, vibrerend leven.

Al tien jaar lang maakt het Antwerpse spelerscollectief Olympique Dramatique theater - zoniet volgens een formule, dan toch met een aanpak. Het uitgangspunt is nagenoeg altijd een groep mensen, samengebracht in de ruimte en in de tijd, waarbinnen een conflict ontstaat. Dat conflict is ‘oud' en ‘echt': het vindt aansluiting bij de grote verhalen van de twintigste eeuw, eerder dan bij de dagelijks veranderende probleempjes van de vroege eenentwintigste eeuw.

De slag van Essling? Zegt u niets? Ah, maar misschien kent u dit historische wapenfeit van Napoleon beter onder zijn Oostenrijkse naam: de slag bij Aspern. Peu importe. Ik leg het wel even uit. Deze bizarre historische gebeurtenis uit 1809, die zich afspeelde tussen de twee dorpjes Aspern en Essling, kostte aan 40.000 mensen het leven. Maar terzelfdertijd werd deze slag zowel door Napoleon als door het Oostenrijkse leger als overwinning geclaimd. Een slag in het water voor beide legers, maar een geconstrueerde zegestrijd van hun respectievelijke PR-afdeling.

In een voormalige zeefdrukkerij in Ledeberg resideert het jonge collectief Verenigde Planeten/United Planets. Onder leiding van stichter en regisseur Karl Van Welden werkt het er aan een performatieve cyclus die de aanwezigheid van de mens in het universum als uitgangspunt neemt. Elke planeet staat voor een andere projectreeks, voor elke performance wordt een geschikte vertelvorm, locatie en ploeg gezocht.