Bij de eerste uitvoering van het Kunstendecreet voelde de danssector zich slecht begrepen. Courant 77 werpt een beschouwende blik op de hedendaagse dansproductie. In een uitgebreid dossier verzamelt het Vlaams Theater Instituut enkele analyses en beschrijvingen over de praktijk. Zo wordt geraakt aan de noodzaak van een internationale werking en het probleem van instroom en doorstroming.

Steven De Belder opent het dossier met een status questionis van de hedendaagse dans in Vlaanderen. In zijn inspirerende doorlichting legt hij enkele organisatorische en cultuurpolitieke pijnpunten bloot. Op basis van cijfermateriaal uit de VTi-databank worden de hotspots in dansland in kaart gebracht. Het aandeel van Brussel in de Vlaamse dansproductie blijkt verpletterend. Verder bevat het dossier feiten over danssubsidies, een gesprek met Theo Van Rompay over tien jaar P.A.R.T.S., meer over het economische belang van een internationale aanpak en een reactie van Dirk De Corte (NTGent) op het essay van Marianne Van Kerkhoven uit de vorige Courant.

• Status questionis van de danssector

Het is moeilijk om een inhoudelijke definitie te geven van de Vlaamse hedendaagse dans, schrijft Steven de Belder, maar met een sociologische bril zie je een aantal opmerkelijke lijnen: de hedendaagse dans in Vlaanderen is vooral een zaak van jongeren, werkt als een familiebedrijf en is recent tegen een glazen plafond gebotst.

• De hotspots in dansland

Wie was tijdens de vorige subsidieperiode het meest actief in de dans? De gegevens uit het VTi-jaarboek bevestigen de positie van Brussel als danshoofdstad. De cijfers laten ook de enorme inbreng zien van buitenlandse producenten. De dans is inderdaad een transnationale productieruimte, maar tegelijk is ook die ruimte begrensd.

• De waarheid over de danssubsidies

Cijfers en tabellen over wie subsidie aanvroeg en wie werd beloond, over structurele toelagen en projectgeld. In deze bijdrage gaan we dieper in op de instroom en doorstroming van organisaties in het landschap. Voor dans is dit zeer acuut, nu de laatste besluitvorming over structurele subsidiëring een status quo opleverde.

• Theo van Rompay over tien jaar P.A.R.T.S.

Na tien jaar is de tijd rijp om de balans op te maken van de impact van PARTS op het danslandschap. We spraken met adjunct-directeur Theo Van Rompay over de ontwikkelingsmogelijkheden voor de (ex-)studenten van PARTS en - breder - uit het hele danslandschap. Hoe kun je creativiteit het best kanaliseren?

• Speculeren op de buitenlandse markt

Nu gezelschappen dankzij het Kunstendecreet hun internationale werking structureel kunnen verankeren, moeten we des te beter uitzoeken of Vlaamse subsidies ook tot meer buitenlandse ondersteuning leiden. Een winstgevend hefboomeffect, of een risico?

File: 

Courant_77.pdf

Cover: